در ابتدا باید مواردی را به عنوان توضیحات ثبت کنم؛ اول اینکه، این وبلاگ قرار بوده در یک دفتر با جلد فانتزی پارچهای نوشته شود، اما از آنجا که نویسنده بسیار بدخط است و این امکان وجود دارد که خود او نیز
من همواره عاشق افرادی میشوم که سن بیشتری نسبت به خودم دارند و از معاشرت با افرادی لذت میبرم که حداقل چند پیراهن و شلوار بیش از من پاره کرده باشند. همین موضوع برای اینکه نهایت لذت را از جمع امروز برد
آنقدر گاهی مشغله بر سرم هوار میشود که نمیدانم چطور باید مجال نوشتن پیدا کنم، در عین حال عمیقا میخواهم بنویسم و این ننوشتن، روحم را آزار میدهد.میخواهم بنویسم و نه فقط مشابه این چیزی که اینجا نوش
امشب، دیوانه است. نمیدانم معنای دقیق این عبارت چیست، اما میدانم زمانی چنین احساسی پیدا کردم که روی تخت دراز کشیده و منتظر بودم بعد از چند دقیقه فکر کردن به این و آن، چشمهایم غرق خواب شوند، اما صدا
درست همین که درباره "بار هستی" -که امروز خواندنش را تمام کردم- در اینستاگرام متنی نوشتم، با حس عجیب ناشی از قضاوت شدن مواجه شدم و به شکل رقتانگیزی، چند دقیقه بعد آن را حذف کردم. اکثریت قریب به اتفاق
صبح فردا قرار است بروم یزد. یک مسافرت کاری است، اما بیشک از آن لذت خواهم برد. فقط طبق معمول نمیدانم چه چیزهایی را باید با خودم ببرم و حتی برای انتخاب لباس و تصمیم گرفتن درباره اینکه آیا لازم است یک
من در رویاهایم مینشینم به تماشای دنیایی که قرار است بسازیم و آن را پرستش میکنم، و زمانی که به واقعیت باز میگردم، با سرخوردگی تمام ناشدنی، به این فکر میکنم که چقدر بیچاره و دردمند هستیم که نمیتوان